آدم: الو؟ كجائی؟ چرا موبايلتو جواب نميدی؟
حوا: سلام... هيچی... رفته بودم دو كيلو سيب از درخت ممنوعه بچينم! حالا يه ساعته واستادم اينجا، نه از تاكسی خبريه، نه از شخصی.
آدم: چی ميگی زن؟! تاكسی كه هنوز اختراع نشده بابا!
حوا: اِوا راست ميگيا! پاك يادم رفته بود!
آدم: پياده بيا تورو خدا! اين هابيل بيچاره از گشنگی با جورابش دلمه درست كرد خورد!
حوا: وای خاك عالم! اومدم...! راستی قابيل كجاس؟!
آدم: نميدونم والا! من كه اومدم خونه نبود.. لابد بازم رفته بيرون الواتی! ديشب هم دير اومد خونه و بو سيگار ميداد! اين پسر آخر سر خودشو بدبخت ميكنه! حالا ببين من كی گفتم!
حوا: نگو تو رو خدا! خدا مرگم بده! بچهام گناه داره! برخورد ديروز تو هم باهاش اصلا صحيح نبود! اين طرز برخورد از نظر روانشناسی كاملا رد شدهاس و روی شخصيت بچه تاثير منفی ميذاره!
آدم: من كه چيزی بهش نگفتم! فقط گفتم حق نداره تلويزيون نگاه كنه! مگه ما خودمون بچه نبوديم؟ مگه ما تنبيه نشديم؟ مگه ما از بابامون كتك نخورديم؟ شما زنها اصلا بلد نيستين بچه تربيت كنين!
حوا: خبه حال...ا! خيلی زوده كه تو و امثال تو توی اين دنيا برا ما زنها شاخ و شونه بكشن! شما ماها رو نشناختين هنوز...! اصلا حالا كه اينطور شد امشب از شام خبری نيست! زنگ بزنين از بيرون پيتزا ميوهجات براتون بيارن!
آدم: عزيزم! حالا من يه چيزی گفتم! شوخی كردم به خدا...! الو ؟ الو؟
حوا:...
«مشترك مورد نظر عصبانی ميباشد! لطفا بعدا شماره گيری نمائيد...!»
... و اينگونه بود كه اولين فمينيست دنيا قدرتنمايي كرد و صدای اولين مرد دنيا را در گلو خفه كرد!
